Coldbrew the Easy Way: Thee met een Verhaal

Het is héét wanneer ik dit schrijf, en in Japan is het momenteel nog heter. Het is geen weer voor bier en het is geen weer voor koffie en het is geen weer voor frisdranken (dat is het nooit!) maar het is wel weer voor thee. En hoewel het drinken van hete thee bij warm weer eigenlijk een verstandige keuze is, kan je dat niet overal makkelijk doen, en in Japan heeft men daar een goeie oplossing voor. 's Nachts maken ze een thermos groene thee met de coldbrew techniek, en ze maken die tamelijk sterk, en gedurende de dag wordt die aangevuld met vers fris water terwijl de theeblaadjes erin blijven. Koude groene thee is bij echt warm weer een zeer verfrissend drankje en door je thee te kiezen kan je ook wat varieren tussen een thee die iets meer naar zoet gaat of meer naar bitter.

Ook op restaurant vind ik het drinken van wijn bij deze temperaturen eigenlijk niet ok (tenzij je op vakantie bent en niet meer moet rijden), maar het blijft me verbazen hoe moeizaam de restaurant-sector hier op inspeelt. Icetea of verse limonade als aperitief lijkt wel meer en meer door te dringen als aperitief, maar is meestal te zoet om een maaltijd te begeleiden. Coldbrew thee's, die fruitig kunnen zijn zonder suiker te bevatten en door hun structuur ook weerwerk kunnen bieden tegen vetten en stevige smaken zijn zo makkelijk te maken dat ik me afvraag waarom ze het niet doen.

Onlangs was ik te gast bij goede vrienden, en tot mijn grote vreugde hadden ze aan hun niet-alcoholdrinkende medemens gedacht door een lekkere coldbrew te maken die dan ook nog eens uitstekend bij het gerecht paste. Toen we erover praatten en ik opperde dat het enige nadeel misschien was dat je een goede karaf met een filter nodig had en het misschien toch ook wel een beetje een gesmos was stond mijn gastheer breed glimlachend op en keerde terug met een groot uitgevallen theezakje. "Een nachtje in een liter water, overgieten in een mooie karaf, en klaar was kees ! en geen rommel !"

De dame die dit geniale idee had is Jessica, theesommelier en trotse eigenaar van een webshop en een winkel in Aarschot. Ze blendde zelf een zevental ijsthee-melanges, stak ze in een superhandig zakje en verkoopt ze per 5. Dat wil zeggen dat je enige voorbereiding voor het maken van een lekkere coldbrew het toevoegen is van zo'n zakje aan een liter water is, dan zes uur wachten, of er een nachtje over slapen, zakje eruit en weggooien, en hopla, klaar.

Ik kan me nu al de verstokte wijnliefhebbers inbeelden die jammeren: en de food pairing ? en de complexiteit ? en het genieten ? Wel, ik ben er ooit in geslaagd om met twee wijnkenners te discussieren over een koud gezette thee, geschonken in een mooi wijnglas, en het heeft vijf minuten geduurd tot één van hen doorhad dat het geen wijn was (voor de wijnkenners, ze plaatsten hem in de sherry regio). Ik geef toe, het was een bijzondere en redelijk dure oolong, maar het was een perfect glas, dat ik ook nu nog altijd zal schenken in een goed wijnglas om die complexiteit te laten uitkomen.

Is er dan nog verschil ? Ja, je wordt er uiteraard niet dronken van. Maar je kan wel complexloos en veilig met de auto naar huis !

Ik proefde twee van Jessica's melanges:

Ceylon - Mango, Thee met een verhaal:

Mengeling van zwarte thee uit Sri Lanka, goudsbloem, stukjes mango en mango-aroma's. Mooi schitterende kleur, mooi aroma. Zeer aangename blend met mooie mango-toets terwijl de zwarte thee genoeg structuur aanbrengt om de maaltijd te begeleiden. Geen wonder van complexiteit, maar te drinken als een eenvoudige lichte rode wijn bij de maaltijd. Ook lekker apart, uiteraard. Honing of agavesiroop toevoegen mag, maar moet zeker niet (en ik zou het als maaltijdbegeleider ook niet doen. Dit was de thee die mijn vrienden me voorschotelden. 😊😊😊

Sweet Tea, Thee met een verhaal:

Oolong uit de Wuyi bergen op Taiwan, natuurlijk perzikaroma, stukjes appel, goudsbloem. Leuke coldbrew met herkenbare oolong-toets (voor de kenner) en lekker perzik-fruit (voor de minder ervaren drinker), maar correct geblend en erg lekker als dorstlesser, licht en fris. Ok als aperitief met wat stukjes fruit, maar mikkend op een fruitig effect...dat dan ook mag terugkomen in de hapjes. 😊😊😊

Ik kocht beide thee's in een bijhuis van Thee met een Verhaal in Oostende, op tien meter van het Casino, waar een zeer bevlogen theeliefhebster de scepter zwaait en waar ik mij een nieuwe chasen kocht. Ik had de andere thuis vergeten, and what is life without matcha ? 

En dus, in Aarschot, Thee met een verhaal, www.theemeteenverhaal.eu, Leuvensestraat 27, Aarschot, en in Oostende, Van Iseghemlaan 66, op 50m van het Casino.

Zairai

Eén van de schijnbare paradoxen van Japanse thee is dat die bijna altijd machinaal geplukt wordt, zelfs de allerbeste. Dit heeft alles te maken met de hoge arbeidskost in Japan (helemaal anders dan in Indië bijvoorbeeld) en Japan is al decennia bezig met het aanpassen van zijn theetuinen voor deze plukmethode. Dat is de reden waarom de planten zo mooi afgelijnd aangeplant staan en in heel precieze bolle vormen gesnoeid worden (heel mooi trouwens): het maakt het plukken met een machine efficiënt en makkelijk. Om dit mogelijk te maken was er echter nog een andere grote ingreep nodig. Machinaal oogsten vereist dat de blaadjes van de theeplant op hetzelfde moment plukrijp zijn, en daarvoor ontwikkelde men in Japan na de Tweede Wereldorlog variëteiten die hier zeer geschikt voor zijn: bijna alle plantjes zijn op hetzelfde moment even plukrijp.

Omdat op deze manier de gemiddelde opbrengst per hectare serieus stijgt zonder kwaliteitsverlies werden bijna alle Japanse theetuinen gerooid en heraangeplant met de nieuwe variëteiten, iets wat  om de 40 of 50 jaar moet gebeuren om een hoge productiviteit te houden. Een kleine groep boeren was zo conservatief dat ze dit weigerden, en een andere groep had gewoonweg het geld niet om nieuw plantgoed te kopen, en bleef dus verder werken met zijn oude theetuinen. Vandaag zijn die  een unieke herinnering aan hoe Japanse thee moet geweest zijn in de eerste helft van de 20e eeuw.

Net als in wijn zijn bijna alle thee's behalve de allerduurste, blends van de oogsten van verschillende theetuinen. Dit blenden gebeurt door theemeesters nadat de thee zijn productieproces doorlopen heeft en door het samenvoegen of blenden van verschillende oogsten van verschillende plaatsen bereiken de theemakers de smaak die ze willen. Bij Zairai gebeurt een groot deel van het blenden echter in de theetuin zelf, tijdens het oogsten, en is het veel meer intuïtief. In de wereld van de wijn noemt men dit een field blend.

Moderne theevarieteiten worden geteeld en vermeerderd door loten. Dat wil zeggen dat alle plantjes in een theetuin dezelfde mama hebben en genetisch dezelfde eigenschappen. Dat is heel praktisch voor de theeboer omdat alle planten ongeveer op hetzelfde moment plukrijp zijn en dezelfde smaken en geuren hebben. In een Zairai tuin zijn alle planten uniek omdat ze vermeerderd worden door zaden en dat wil zeggen dat elke plant een mama en een papa heeft. Omdat die zaadvorming gebeurt door bestuiving kan het zijn dat elk zaadje van een plant een andere papa-mama combinatie kent en dus genetisch een beetje verschillend is. Voor het plukken is dat vervelend omdat niet alle planten op hetzelfde moment dezelfde plukrijpheid bereiken, maar het maakt ook dat elke Zairai thee uniek is. Bij wijn vindt je dat nog in oude wijngaarden in de Douro en rond Wenen (gemischter satz).

Een ander voordeel van een Zairai tuin is dat de wortels van de struiken veel dieper gaan en beter bestand zijn tegen droogte en meer complexe smaken aanbrengen, à la mineraliteit bij wijn. De planten zijn ook resistenter tegen ziektes en aanvallen van insecten, en heel vaak afkomstig van al lang niet meer bespoten tuinen, vaak overigens omdat de boer die geen geld had voor plantgoed ook geen geld had voor herbicides en pesticides. Wanneer de theetuin verlaten werd zijn zairai-struiken uitgegroeid tot echte theebomen (die men ook wel eens Yamacha noemt)..

Ondertussen is Zairai moeilijk te vinden, zeker buiten Japan, en deze thee kocht ik dan ook online in Japan, bij O-Cha (en die aankoop ging perfect, maar je dient wel rekening te houden met een lange transporttijd en extra douanekosten).

Organic Zairai Sencha, O-Cha: 

Afkomstig uit Kirishima in Kagoshima, licht gestoomd. 10,64 euro per 100 gram. Geproefd in juli 2018. De droge blaadjes zien er erg mooi uit, met heel wat kleurvariatie, misschien omdat niet alles even rijp geplukt werd of omdat de theeplanten van zichzelf een andere kleur hebben ? Hun aroma is zéér lekker, iets waar je aan kan blijven snuffelen zo vet, rond en lekker dat hij geurt...Ik maakte de thee achtereenvolgens als coldbrew (we zijn in de zomer en het is héét) en dan klassiek als een normale sencha.
Als coldbrew was de thee van kleur een mooi en troebel geel. Hij geurde mooi dik en ook in de mond was hij zo, maar ook veellagig, complex en romig met een lange en erg ronde afdronk. 😊😊😊😊
Nog in dezelfde week zette ik de thee ook klassiek, met 79°C heet Spa-water en 80 seconden trektijd. De natte blaadjes verspreiden een intens grassig aroma als een weiland in de regen, en ze zijn mooi gesnipperd en mooi gekleurd. De infusie is licht en eerder geelgroen. In de neus is de thee zoet en complex en lekker grassig. De mond is rond, edel en zacht, heel breed en op een lichte manier intens, als een mooie geisha maar dan met pit, humor en intelligentie. Veel structuur en zelfs een beetje boterig. 😊😊😊😊
Verslavend lekker theetje.

* alle informatie over deze thee komt van de website van O-Cha en van het bijzonder goed geschreven en informatieve boekje van Simona Zavadckyte, Japanese Tea. A Comprehensive Guide. uit 2017.

Koan

"Have you been here before?"

"I have been here before," the monk replied.

"Go have some tea," said the master, then asked again:

"Have you been here before."

"I haven't been here before," the monk replied.

"Go have some tea," said the master.

The abbot asked the master:

"Why did you tell the monk to go have some tea both 

when he said he had been here and not?"

"Go have some tea."

Beroemde koan* van Zenmeester Zhao Zhou uit de Tang dynastie

Deze koan komt uit The True History of Tea., een boek van Victor H. Mair en Erling Hoh, in 2009 uitgegeven bij Thames & Hudson.

* een koan  is een raadsel dat een paradox bevat en in het Boeddisme wordt gebruikt op het pad naar de Verlichting. Monniken dronken groene thee om hen te helpen wakker te blijven bij het mediteren en sneller de gewenste concentratie te bereiken. Ik dronk deze vakantie groene thee om van elk moment te genieten. Terwijl U er over mediteert heb ik tijd om mijn volgende bericht te schrijven...

Een theemerk bekeken: Shanteo uit Malta

Ze waren me al opgevallen, die mooie theedozen van Shanteo, in een paar luxewinkels in Valetta, en de thee had ik ondertussen ook al wat geproefd bij mensen thuis. Te weinig om echt te kunnen oordelen, maar wel genoeg om meer dan geïnteresseerd te zijn. Omdat de website weinig informatie gaf een mailtje dus, en daarop was Shanteo zo vriendelijk om een doos met staaltjes op te sturen (uiteindelijk verkopen ze bijna 120 thee-referenties). De meeste daarvan waren fruit- en kruiden-thee's, of blends van groene thee met kruiden en fruit, en normaliter is dat niet zo mijn meug...maar als het goed gedaan is wel !

Hun winkel ligt sinds februari 2014 in het drukke St. Julian's, in het Le Meridien Hotel, en het merk werd het jaar daarvoor, in 2013, opgericht. Ze hebben meer dan 150 referenties in hun aanbod, en dat aanbod varieert van klassiekers als Gyokuro, Assam of Darjeeling tot een hele reeks blends (75% van de portfolio) die werden gemaakt door een (zeer getalenteerd) teamlid dat in Duitsland opgeleid werd. Veel van de thee komt hier ook vandaan. In Malta verkopen ze in de betere supermarkten en de betere horeca, maar ze leveren ook aan de vele privé-jachten die hier aangemeerd liggen. Ze verkopen ook redelijk veel via het internet. https://shanteo.com/gb/

Hier volgen mijn proefnota's. Alle thee's werden gezet met Spa.

Assam Mokalbary Golden Tipped:

Sample van ongeveer 3 gram. 15 euro per 100 gram. Zetadvies 100°C, 3 tot 4 minuten. De geur van het droge blad is ok, lekker moutig, en het ziet er goed uit met tamelijk wat tip. Het natte blad ruikt heel krachtig, maar het infuus, donkerbruin van kleur, ruikt helemaal zoals een assam moet ruiken, heel lekker malty en vol. Veel body. Heel mooi kleurend met melk, en een erg aardige ontbijtthee. Geen idee waar Mokalbary ligt. 😊😊😊

Milky Oolong:

Sample. 20 euro per 100 gram. Zetadvies, 70°C, 2 à 3 minuten. Deze milky oolong werd gemaakt door toevoeging van aroma's. Het droge blad ruikt heel melkachtig. De kleur van de infusie is mooi heldergeel. Het aroma is voor mij nogal overweldigend maar duidelijk en goed omlijnd, heel lekker in het begin maar dan met een echo van meer gestremde melk die ik minder waardeer. In de mond dezelfde indruk, niet echt mijn ding, maar de favoriet van één van mijn Maltese vriendinnen. 😊😊(😊)

Lan Oolong:

Sample. 9 euro per 100gram. Zetadvies 80°C, 2 à 3 minuten. Sample van 4 gram. Oolong thee met bamboeblad, rozenblaadjes, moringa en aroma's. Bio. Het droge aroma is heel complex en sterk en doet aan whisky denken, heel aprt en interessant. De infusie is geel met een zweem van bruin en groen. Het aroma is opvallend en speciaal, de rozenblaadjes vallen erg op, maar ze liggen bovenop andere meer exotische tonen. In de mond valt de gelijkenis met een single malt nog meer op, de smaken liggen echt in het zelfde register. Lange afdronk ook. Interessante en goede mengeling, en heel erg lekker. 😊😊😊(😊)

Your Majesty: 

Sample. 8 euro voor 70 gram. Zetadvies 80°C, 2 à 3 minuten. Witte thee, rozenblaadjes, vanille en framboos. Alleen al het droge aroma is opvallend goed, bijzonder fijn en complex, bijna als een lichte en jonge rode wijn, met grote mooie blaadjes voor de witte thee. De infusie kleurt roze en heeft een fris en fijn aroma, heel licht en elegant. Ook in de mond is dat zo, heel zacht en fijn met voldoende fraîcheur, een heel aangename afternoon tea. Wanneer hij afkoelt valt de ronde vanilletoets nog meer op. Zeer goed geblend. 😊😊😊

Geisha: 

7.5 euro per 100gram. Sample. Zetadvies 80°C, 2 tot 3 minuten. Groene thee, citroengras, stukjes wortel, aalbes, rode bes, granaatappelpit, granaatappelbloesem, korenbloembloesem. Het aroma van d de droge thee is fris en bloemig, een jonge-meisjesgeur. De infusie heeft een vreemde maar wel aangename geur, een mix van gras en fruit. In de mond is de thee rond en leuk droog-fruitig, niet overweldigend, zelfs wat ingetogen, maar mooi en aangenaam en niet opdringerig. Hij is redelijk lang, maar op dezelfde wat timide manier. Goed gekozen naam ! 😊😊😊

Rainforest:

Vrac uit blik. 8.5 euro per 100 gram. 5 à 8 minuten, 100°C. Groene thee, citroengras, witte thee, stukjes wortel, lapacho thee (van de pau d'arco boom), sinaasappelschil, zoethout, ginkgo blad, saffloerbloesem, hibiscusbloem, afrikaantje, basilicum en aroma's. Het droge aroma heeft iets origineels en fris en fascinerends en maalt nieuwsgierig. De kleur van de infusie is een naar caramel zwemend geel. Bijzonder aroma, heel vegetaal, wat grassig, maar zeer complex, er zit van alles in. Goed gekozen naam, de aroma's schieten van alle kanten op je af, als een jungle van smaken, je 'hoort' hem bijna. Ook in de mond is dit een bijzonder lekkere en complex blend, zeer goed gemaakt, intrigerend zelfs, knap, complex en bijzonder lang. Dit was de thee die ik in Valetta kocht en die me nieuwgierig maakte. 😊😊😊(😊)

Masquerade: 

Sample. 8 euro per 100 gram. 100°C, 5 tot 8 minuten. Peer, meloen, rozenknop, kiwi, rozenblaadjes. Het droge aroma is verleidelijk en zwoel. De infusie is mooi, een intens geel met oranje schijn, en heeft een heel mooi en compleet aroma met veel diepgang. Heel zacht en verleidelijk in de mond, knap dat ze hier weerstonden aan de drang om hibiscus toe te voegen, en toch is er een mooie frisse toets die zich niet opdringt. Heel knap gedaan, mooie blend. Schaamteloos lekkere voor de avond. 😊😊😊

Sacramento:

7.5 euro per 100 gram. Sample. Zetadvies 100°C, 5 tot 8 minuten. Stukjes appel, hibiscusbloesem, zwarte appelbes, braambesblad, bosbes, goji bes, korenbloemblaadjes en buchu blad. De droge blaadjes geuren naar fris fruit, moeilijk thuis te brengen. De kleur van de infusie is rood, de geur is vol fruit, met frisse toetsen van de hibiscus maar niet té en nog wat andere moeilijk te definieren zaken. In de mond gedomineerd door de wat zure hibiscus toets, maar met een lange afdronk en mooier en zuiver en evenwichtiger fruit dan in de aanvang. Mooi geblend. 😊😊

Mademoiselle

Sample. 8.5 euro per 100 gram. Kamille, citroengras, braam, braamblad, lavendel, rozenblaadjes en margrietbloesem. 100°C, 5 tot 8 minuten. Olala ! Het aroma van de droge blaadjes is erg verleidelijk, in de boudoir stijl en ronduit sexy. De infusie is caramelkleurig, de geur heel bijzonder, zoals het droge aroma maar met meer body (is dat de moringa ?). in de mond verrassend vol maar met een heel zachte ondertoon. Fluwelig mondgevoel (hoe doen ze dat ?). Speciaal maar best wel lekker 😊😊😊

Bliss

Sample. 7.5 euro per 100 gram. 100°C, 5 tot 8 minuten. Framboos, appel, granaatappelzaadjes, papaya, moringa. Interessant aroma, geen schreeuwertje. Caramelbruine infusie. Een eerder timide en wat gesloten aroma, maar met een zekere complexiteit. In de mond een frisse attaque, en dat zuurtje blijft hangen. Voor de rest een aardige thee. 😊😊

Midnight in Morocco

Sample. 7.5 euro per 100 gram. 80°C, 2 à 3 minuten. Gunpowder thee en munt. Droog geurt hij naar mooie frisse munt. De infusie is gunpowder - geel/oranje. Een vol munt aroma met een heel mooie structuur en een interessante complexiteit (zie je niet vaak in zo'n thee). In de mond mooie munt maar ook volume en rondeur, ook hier heel evenwichtig 😊😊😊

Thee op Malta

Malta is een eiland in de Middellandse Zee met een bevolking van 450.000 mensen, dicht bij de Libische kust en Sicilië. De voertaal is het Maltees, de enige semitische taal die een officiele taal van de Europese Gemeenschap is, maar alle Maltezen spreken Engels, het gevolg van 200 jaar geschiedenis als één van Engeland's belangrijkste buitenlandse basissen, zo gelegen dat het als sleutel van de toegang naar het Suez-kanaal kon dienen. Dat maakte dat het tijdens de Tweede Wereldoorlog bijzonder zwaar werd getroffen door luchtaanvallen maar ook dat de Engelsen het zagen als hun onzinkbare vliegdekschip in de Middellandse Zee.

De hoofdstad, Valetta, is één van de mooiste steden die ik de laatste twintig jaren mocht ontdekken. Ze is culturele hoofdstad van Europa in 2018, en met haar ligging op drie uurtjes vliegen van Zaventem, perfect voor een city trip. Die doe je best in mei of juni wanneer het weer op zijn aangenaamst is. Ik was er onlangs een weekje en ik was er zeer door gecharmeerd.

Maar hoe zat het met de thee ? Wel, de theegewoontes in Malta zijn vooral gericht op Engeland. Er bestaat één groot eigen merk, Lion Tea, die vooral traditionele zakjes aanbieden. Sinds kort zijn er ook wat kleinere producenten die Specialty Teas aanbieden, en die zijn interessanter. Enkele daarvan zijn heel typisch voor Malta.

Tghanniqa, Tettiera

Tettiera is Maltees voor theepot en is een merk dat eind 2016 werd opgericht. Specialty teas of luxe-thee's kwamen pas laat naar Malta dat héél lang een zeer arm land was wiens inwoners heel weinig geld te spenderen hadden. De opname van het eiland in de Europese Gemeenschap bracht een golf van investeringen met zich mee (niet allemaal positief, het geraakt ondertussen aardig volgebouwd...), en al snel merkte je dat aan het aantal luxegoederen dat Malta binnenkwam. Tettiera specialiseert zich in losse thee die ze verpakken in design doosjes, maar dit vond ik wel een uniek en interessant exemplaar omdat het thee uit Sri Lanka combineert met Carob, de vrucht van de Johannesbroodboom, die je hier inderdaad vaak terugvind. Carob is een natuurlijke zoetstof die erg lijkt op cacao, en die als groot voordeel heeft dat er in tegenstelling tot bij de van nature bittere cacao weinig suiker moet worden toegevoegd. De vruchten worden hard door de intense zomerhitte in Malta en lijken in stukken gebroken wat op stukjes hout.
Gedronken, 27 mei 2018, 4 gram op 250ml, 100°C, 4 minuten. Lekker en origineel, en inderdaad sterk lijkend op cacao. De zwarte thee geeft een goede basis en structuur, en de carob maakt de thee wat zoeter en chocolade-achtig. Leuke thee voor in de namiddag. Carob schijnt ook erg gezond te zijn. 😊😊(😊) Verfrissende ijsthee (in coldbrew), een beetje als een Cola zonder suiker...

En ja, hoor, in Valetta vonden we ook een echte coffeshop met een klein maar mooi thee-aanbod. Chocolate District  in Melita Street verkoopt naast koffie en chocolade ook de thee's van Brew, een thee- en koffiehandelaar die in 2010 werd opgestart door twee broers. Ik kocht er eentje, en die was vooral lekker in coldbrew.












Spring Tea, Brew

6.9 euro voor 100 gram, mei 2018. Mengeling van groene thee, rozenknopjes, bloemblaadjes en aardbei. Een leuk maar nogal klassiek aroma met iets van hars en houtstapel. In coldbrew, eind mei 2018: diepgeel als een Sauternes. Heel floraal (rozen) met een mooie fruittoon van aardbei, bij walsen komt er wat bitterheid naar boven van de groene thee. In de mond lekker zacht, geen bitterheid, met ook hier duidelijk de rozenblaadjes en de aardbei. Heel erg mooie afdronk. 😊😊😊 Warm, 22 juni 2018: de infusie is een soort vuil geel. Het aroma is apart, ok, maar niet echt super. In de mond lekker maar een beetje onzuiver 😊😊

Een ander Maltees thee-merk dat je op het eiland her en der ontmoet is Shanteo. De hier gekochte thee vond ik zo lekker dat ik toch iets meer wou weten over dit merk, en omdat ze zo vriendelijk waren om mij een doosje met samples op te sturen wordt dit het onderwerp van de volgende blog !

Scottish Breakfast Tea

'My goodness,' said Nicola, as she emerged from sleep. 'Is that a cup of tea I see before me ?'
'Macbeth asked wether it was a dagger,'said Bertie. It might have been better for him - and for Scotland - had it been a cup of tea.'

Alexander McCALL SMITH, The Revolving Door of Life. A 44 Scotland Street novel.

Deze prachtige reeks van Alexander McCall Smith speelt zich af onder de bewoners van 44 Scotland Street in Edinburgh New Town, en is één van de meest hartverwarmende die ik ken. De verhalen worden eerst gepubliceerd in The Scotsman, de lokale krant, en dan later in boek uitgegeven voor de rest van de wereld. Het is niet moeilijk om verliefd te worden op hun wereldje met zijn heerlijke mix van absurde maar héél fijne humor, alledaagse beslommeringen en prachtig uitgewerkte karakters zoals de ijdele Bruce en de 7 jaar oude Bertie Pollock, die in dit deel (spoiler alert!) niet alleen de uitermate trotse eigenaar wordt van een blauwe jeansbroek maar ook van een kilt en sporran, in een hoofdstuk dat tot tranen toe beroert. Eén van mijn favoriete figuren is de hond Cyril, worstelend tussen zijn plicht en de bijna onweerstaanbare drang naar het bijten in uitnodigende kuiten, maar elk van de boeken bulkt uit van de figuren om van te houden. 

Na het lezen van bovenstaand fragment kon ik niet anders dan tijdens een reis door het Noorden van Schotland op zoek te gaan naar Scottish Breakfast Tea. Van de drie Britse ontbijtthee's (Irish, English en Scottish) is dit meestal de hartigste en sterkste. Dit zou te maken hebben met het Schotse water waarbij deze blend het beste zou passen, maar volgens mijn mening heeft het ook alles te maken met de ingrediënten van een Schots ontbijt, waarin bloedworst (black pudding) en haggis* frequent voorkomen, en waarin voor de diehards zelfs plaats voorzien is voor kippers, koud gerookte haring waarvan de smaak je vaak nog de hele dag verder begeleid (de portie gaat van de elegante kippers van Culloden House in Inverness tot de reusachtige exemplaren die men serveert in de Stein Inn op het eiland Skye. De ontbijtthee die dit culinair geweld aankan moet een bijzonder goed ontwikkeld paar kl.... hebben, en dat heeft Scottish Breakfast Tea.

Scottish Breakfast Tea, Edinburgh Tea & Coffee Company

Gekocht 9 juni 2018 in Ullapool, 1.95 euro voor 50 zakjes. Best before feb 2021. Ongeveer 2 gram CTC thee in een papieren container, met lichte kleurverschillen. De kleur van de infusie is helder en donker-mahoniebruin en het aroma ruikt sterk en krachtig met een mooie fruitigheid. Met melk een mooie lichtbruine kleur (net chocomelk). Een stevige tas thee, goede ontbijtkop. 😊😊(😊)

De Edinburgh Tea & Coffee Company ging vroeger door het leven als de Melrose Tea Company, in 1833 opgericht door Andrew Melrose die als eerste Schot het Britse monopolie doorbrak door met de tea clipper Isabella de Firth of Forth op te varen en zijn eigen thee te lossen. In 1990 werd de maatschappij overgenomen door zijn eigen management en herdoopt.

As seen in the Strathnaver Museum in Farr

Breakfast Tea. Maw Broon's Kitchen

Gekocht 10 juni in de shop van Inverewe Garden, 4.99£ voor een blik met 50 zakjes, elk van 2.5 gram. Mix van Assam en Kenya. Uit het blik stijgt een kloek en strak aroma op, heel Assam gedomineerd. Donkere, op koffie lijkende infusie, heel lineair geurend. Met melk mooi caramelkleurig. In de mond een stevige, strakke thee die doet denken aan grote theepotten aan ontbijttafels met véél eten en véél volk, een echte wake-me up cup, maar elegantie is ver te zoeken (had de vorige wél wat). 😊😊

Maw Broon is een karakter uit een stripreeks die al sinds 1936 loopt in de The Sunday Post, een Schotse krant. Ze is de matriarch van de familie Broons, een working class family met 8 kinderen die wonen in het fictieve Auchenshoogie.

http://shortbreadandginger.blogspot.com/2014/01/maw-broon-my-hero.html

* meer weten over haggis ? kijk hier 

Dong Ding !

En dus niet ding dong, dàt was iemand die aanbelde, en al zeker niet Dom Ding, wat niet aardig is om te zeggen tegen een lezer...

Maar wel dong ding dus, en wel een topper, en wél de allerbeste thee die ik tot nu toe gedronken heb!

Dong Ding (ook bekend als Tung Ting) is een oolong-thee uit Taiwan. Het woord betekent Ijzige Top en slaat op de gelijknamige berg aan het Chi-Ling meer, in de Lugu regio in het kanton Nantou, in het midden van Taiwan. De aanplant hier komt oorspronkelijk uit Fujian in China waar ze groeiden in de Wuyi bergen. Rond 1875 bracht een local 12 struiken mee die hij hier aanplantte, en ze zijn de basis van het genetisch materiaal voor alle theestruiken die hier nu staan. De planten staan op hoogtes tussen de 700 en 800 meter boven de zeespiegel en de ligging ervan is cruciaal. De hoogte is nodig voor de grotere verschillen tussen dag- en nachttemperaturen en de beste liggen op plaatsen waar palmbomen en reuze-bamboe schaduw en bescherming tegen de wind geven en waar de ochtendmist het langst blijft hangen.

De pluk kan zowel machinaal als met de hand gebeurt zijn, en de blaadjes zijn redelijk groot, meestal met drie of vier tegelijk geplukt, soms met een bot. Omdat Dong Ding een ball oolong is, is het altijd een mooi schouwspel om te oorspronkelijke droge kogeltjes te vergelijken met de grote ontrolde steeltjes met hun blaadjes, en je vraagt je af hoe ze er in slagen die kogeltjes te maken. De oxidatie ligt meestal rond de 30%, niet zo heel hoog dus, en dat zorgt vaak voor een grote complexiteit terwijl de thee toch ook zoet en zacht blijft.

Dong Ding Oolong-Roasted, Mist: 

44 euro per 100gram, maar gekocht in mei 2017 op het FesTEAval als een sample van 10 gram, deel uitmakend van een MIST proefpakket. De boerderij waar hij vandaan komt gaat prat op een unieke en zeer trage, voorzichtige roostertechniek die thee zo uniek en veellagig complex maakt. De techniek wordt van generatie op generatie doorgegeven en de huidige boer mocht pas op zijn 23 jaar delen in het geheim van zijn vader en grootvader. Vandaag gaan technieken die grootvader nog ontwikkelde hier hand in hand met vernieuwingen van vader en kleinzoon. Er wordt maar twee keer per jaar Dong Ding gemaakt, in de lente en in de herfst en de hoeveelheden zijn eerder klein.

27 mei, op de westerse manier, 85°C, Spa, 5 minuten trektijd, 250 ml water. De natte blaadjes geuren bijzonder complex, naar herfstblad en oolong 'bosgrond'. De kleur van de infusie is oranje-achtig, iets tussen goudgeel en bruin. Het aroma is héél mooi, met een heel knap evenwicht, heel fruitig, heel aangenaam en om aan te blijven ruiken. In de mond opvallend fris en mooi fruitig, opnieuw dat mooie evenwicht, en met een bijzonder lekkere en erg lange afdronk met een licht geroosterde toets...bijzonder lekkere thee, ik proefde ook iets minty.

2 juni, op de oosterse manier. 90°C, 200ml Spa, 5 gram, in een Kamjove glazen theepot. Eerst gespoeld met heet water, dan een eerste zetsel met een trektijd van 2 minuten. De natte blaadjes geuren onwaarschijnlijk complex, het is alsof je je hoofd in een dampende keuken op volle toeren steekt, zoveel dwarrelt er in de geur door elkaar, en ik ruik vleesbouillon, paddestoelen en fruit. De lange steeltjes tellen drie à vier redelijk grote en erg mooie blaadjes, tamelijk donker. De infusie zelf geurt iets rustiger en compacter en gebalder, maar zéér evenwichtig en aangenaam, en blijft lang hangen in de neus. In de mond minder uitgsproken, maar heel beschaafd en met een erg lange afdronk met iets romigs, als aardbeien met slagroom. Tweede zetsel, 2 minuten 30 seconden. De blaadjes geuren nu wat scherper en zijn volledig ontplooid en zijn prachtig. De infusie zelf is nu voller en krachtiger en absoluut delicieus. De smaak is nu goddelijk met een heel mooie astringentie die echt iets toevoegt aan de ervaring, en is zo complex en boeiend dat deze thee voor mij in toprestaurants mag geserveerd worden. Derde zetsel, 3 minuten. Het aroma zakt nu wat weg en de infusie wordt veel donkerder. De smaak is wel nog altijd erg lekker, maar nu subtieler en bijna melancholisch, het spectaculaire van de vorige twee zetsel is weg, maar de herinnering eraan zit er nog in. Dit is één van de beste thee's die ik al dronk, misschien zelfs de beste, en hij krijgt dan ook 😊😊😊😊😊, en zo hoog scoorde ik nog nooit een thee.

Mist is een jonge importeur van specialty teas uit Taiwan, en bestaat uit Geert de Taeye en Dorien Selleslagh. Ze trekken zelf naar Taiwan om er hun thee rechtstreeks bij de boeren aan te kopen.